From here to Eternity

Κάθομαι σπίτι λόγω ζέστης με φούλ κλιματισμό. Μαγειρεύει η γυναίκα ιμάμ σήμερα, νηστεύουμε κάπως μέχρι της Παναγίας.., το βραδάκι με τη δροσιά θα περπατήσουμε 2 χιλιόμετρα περίπου, θα πάμε για παγωτό και επιστροφή. Κάθε βράδυ περπατάμε, μαζί με όλους τους γείτονες μπροστά στη θάλασσα. Περπατάμε, σταματάμε να χαιρετίσουμε, να πάρει η Αγγελική (η κοπέλα που με προσέχει) αραποσίτι ή φιστίκια ή μαλλί της γριάς..και προχωράμε αργά. Στο ζαχαροπλαστείο βλέπουμε και άλλους γνωστούς, καθώς και πολύ νεολαία που χαίρεται. Μ’ αρέσουν τα νέα παιδιά που είτε ανέμελα είτε πορωμένα στις ιδεολογίες του τώρα ξεχύνονται μπροστά. Χθές ήρθε η Τζένη να φάμε παγωτό. Εκείνη δεν περπατάει, τη φέρνει ο άνδρας της με το αυτοκίνητο (οδηγεί χωρίς δίπλωμα, του το πήραν στα 85 του) και κάθεται μαζί μας. Στέλνουμε την Αγγελική να βολτάρει, της δίνουμε λίγα λεφτά και ραντεβού εδώ σε 1 ώρα. Εχει και εκείνη ανάγκη να ξεσκάσει, να αισθανθεί ελεύθερη.

Λέμε για τις υπερφίαλες προσδοκίες. Του Β κυρίως, του άνδρα μου που πέθανε το Μάρτιο. Επινε απο νέος γιατί είχε μεγάλα σχέδια, σχέδια που έφθαναν τ’ αστέρια, αλλά καθ’οδόν για τη Γή διαλύονταν σαν χαρτοπόλεμος. Ηθελε να σπουδάσει, να γίνει κάποιος με το πτυχίο και την αξία του. Αλλά δεν τράβαγε τα γράμματα, τον τραβούσανε οι κοπέλλες. Επινε ένα ποτήράκι να πάει κάτω το χαμένο όνειρο. Πήγε στο Στρατό, να κάνει καριέρα..όμως απο τη Σχολή Ευελπίδων όλο καυγάδες έκανε, παρορμητικός είχε δείρει και έναν ανώτερό του γιατί…δεν θυμάμαι το λόγο. Εφτασε στο βαθμό του Συνταγματάρχη με το ζόρι βιάζονταν να τον συνταξιοδοτήσουν. Ενα ποτήρι μεγάλο μπάμ και κάτω. Μετά ποτέ δεν τον ξαναπήραν, μπήκε στο μαγαζί του πατέρα του που ήταν ράφτης. Προκοπή μηδέν ομως επειδή ήταν μπήχτης τον βγάζανε έξω στα καρότσια του πεζοδρομίου να προσελκύει πελάτισες. Ο πεθερός μου μεγάλωνε τ’ αγόρια μου, γιατί δούλευα τότε μοδίστρα σε οίκο νυφικών και δεν πρόφταινα. Απο το ζευγάρι κάνει καριέρα όποιος μπορεί να φέρνει λεφτά στην οικογένεια.

Το όνειρο του Β ήταν να κάνει μεγάλη ζωή, να γίνει κάποιος αστέρας του σινεμά, της μπίζνες, στη τηλεόραση αργότερα. Κυνηγούσε τη θεά Τύχη στον ιππόδρομο, στα στοιχήματα, στα βελάκια, όχι όμως στα χαρτιά, ευτυχώς δεν του άρεσαν. Κυνηγούσε γυναίκες πλούσιες, συχνά τις έτρωγε απο τους μνηστήρες τους, το όνειρό του ήταν  να τον ερωτευθεί μία ασχημούλα σαν τη Χριστίνα Ωνάση. Θα έκανε τη τύχη του και εκείνη τη δική της. Δεν τον ερωτεύτηκε όμως. Βάλε άλλο ένα, μπάρμαν.  Αγαπούσε τα παιδιά του πολύ ήταν φίλος τους, ανέμελος, τα πήγαινε στο Ροντέο της Κηφισιάς και τ’ ανέβαζε στη ρόδα, ενώ εκείνα τσίριζαν απο χαρά. Οταν έγιναν έφηβοι αρχίσαν να καυγαδίζουν και τότε τα έδερνε. Ο Μάρκος μου τον μίσησε για το ξύλο, του άρπαξε μιά φορά τη βέργα και τον έκανε μαύρο. Σούρνωντας πήγε στο καπηλειό, όρθιος τα κοπάνησε, πόναγε το πετσί του δεν καθόταν στα σκαμνιά του μπάρ. Να δέρνονται γιοί και πατέρας, φρίκη. Εκλεινα τα μάτια και τ’ αυτιά μου και δούλευα περισσότερο. Απεταξάμην των ευθυνών μου. Αποτάσσομαι.

Θυμάμαι τα όνειρά του που δεν έγιναν. Θυμάμαι και αυτά που έγιναν. Τον αγαπούσα παρά τα ελαττώματά του.

 

Advertisements

6 thoughts on “From here to Eternity

  1. Έτσι όπως τον περιγράφεις, τον μακαρίτη στα νιάτα του, βρίσκω πως όλο και πιο πολύ του μοιάζει ο μικρός μου ο γιος… Εύχομαι μόνο, να γνωρίσει και να ζήσει, με μια γυναίκα, σαν κι εσένα. 🙂
    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s