Μύλος στη πολυκατοικία

Οταν χτίστηκε η πολυκατοικία που μένουμε ήταν πρίν 20 χρόνια. Οι οικοπεδούχοι πήραν διαμερίσματα, τα υπόλοιπα πουλήθηκαν. Μετά φτιάξανε κήπους, μπροστά μεγάλο, πίσω μικρότερο γιατί υπήρχε πυλωτή για παρκάρισμα. Το παλιό οικόπεδο είχε μία σειρά απο δένδρα τα οποία δεν κοπήκανε, τα διατηρήσανε και μετά την αποπεράτωση του νέου κτιρίου, φυτεμένα περιμετρικά ήταν 2 πεύκα μπροστά, 4 κυπαρίσσια πίσω 3 θηλυκά και ένα αρσενικό και κάτι μεγάλα φοινικοειδή στα πλαϊνά. Στη μέση έβαλαν τριανταφυλιές, γκαζόν, διάφορους ωραίους θάμνους, γιασεμιά και αγγελικούλες στα πλάγια ώστε να έχουμε φυσικό φράχτη, ιβίσκους διάφορα πολύχρωμα. Εγινε ένας ωραίος κήπος. Με τα χρόνια παρουσιάστηκαν υγρασίες στο υπόγειο πάρκινγκ, στην οροφή, τις κλείναμε, αλλά ξαναβγαίνανε ώσπου φέτος την άνοιξη να ανοίξουν σε πολλές μεριές με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουμε. Ετσι κάναμε γενική συνέλευση για να το λύσουμε..

Ηρθαν διάφορα συνεργεία και έδωσαν προσφορές και ο τότε διαχειριστής, πέταξε τις προσφορές και προώθησε έναν γνωστό του. Εχασε όμως τη διαχείριση απο τη τωρινή διαχειρίστρια, να τη πούμε κα Μαρία, η οποία έφερε δικό της συνεργείο, «αρα αυτή θα μαζέψει τις μίζες» είπε ο πρώην διαχειριστής και έπεσε ξύλο (τον έδειρε ο σύζυγος της κας Μαρίας για δεύτερη φορά φέτος).  Απο τότε ξεκίνησαν τα βάσανα και γίναμε μύλος.Αντί να κάνουν τις εργασίες το καλοκαίρι, που φεύγει ο κόσμος και που θα είχαν άνεση χώρου (γιατί έπρεπε να βγάλουν το χώμα του πίσω κήπου, να σκάψουν, να φτάσουν στη πλάκα και να δούν τι έγινε, αλλά να μη πετάξουν το χώμα γιατί μετά το τέλος της δουλειάς, θα το έβαζαν πίσω) να σωριάσουν το χώμα στη πυλωτή ή στην αυλή μιά που θα έλειπαν τα περισσότερα αυτοκίνητα, δεν το κάνανε γιατί θέλανε να πάνε διακοπές. Ετσι τώρα που άρχισαν τα σχολεία και όλοι είναι στο πάγκο τους, άρχισαν τα σκαψίματα. Οσοι είχαν αγοράσει θέσεις πάρκινγκ στη πυλωτή δεν μπορούσαν να παρκάρουν γιατί εκεί σώριασε το συνεργείο το χώμα που βγάλανε.. και θύμωσαν και άρχισαν οι καταγγελίες.. Επίσης τα οικονομικά όλων μας είναι σε κακή κατάσταση λόγω των περικοπών και δεν μας περισσεύουν να πληρώνουμε  30+ ευρώ το μήνα τον κ Πανάκριβο.

Αλλη γενική συνέλευση η νέα διαχειρίστρια να ωρύεται οτι βάσει συνελεύσεως επελέγει το συνεργείο (που είναι και βαφτισιμιός σου, λέει ο ένας)  και τι να το κάνω το χώμα και που θα το βάλει το χώμα (θα σούλεγα τώρα της λέει άλλος), αντί να δώσει τόπο στην οργή κάθεται και χαλιέται απαντώντας στο κάθε ένα πνευματικά ανάπηρο συγκάτοικο, αρπάζεται και έχουμε καυγά. Επεμβαίνει και ο παπάς που ήταν διαχειριστής παλιά αλλά που τον έδιωξε πυξ λάξ και βγάζει κάτι άπλυτα στη φόρα, οπότε τρώει και το μπερντάκι του απο τον άνδρα της κυρά-Μαρίας, καλείται το 100, έρχονται 2 νέα παιδιά και κάνουν χάζι το γενικό ξεμώραμα.

Αρχισαν τα σκαψίματα πρίν 10 μέρες.. κομπρεσέρ όλες τις ώρες, εκτός 3-5 μμ. να σου φεύγει το κεφάλι. Συνεργείο ανέλαβε τη δουλειά ένας μαύρος (όχι νέγρος, εννοώ κακομοίρης) δουλεύει μόνος του…τι να σου κάνει. «Επίτηδες το κάνετε» φωνάζει η Σουβλίτσα του κάτω ορόφου, στη διαχειρίστριας «για να τρέχουν τα μεροκάματα και οι μίζες και να πληρώνουμε, σκατούλα»! «Που θα μου πάς, την απειλεί ο 6ος, μαύρη θα σου κάνω κάθε μέρα την απλωμένη μπουγάδα σου, όλο χώμα». Η διαχειρίστρια έστειλε εξώδικο σε όλους όσους χρωστάνε κοινόχρηστα απο πέρυσι.. οι διαξιφισμοί συνεχίζονται.. οι αστυνομικοί γελάνε..μας μάθανε πιά..

Ηθελα να ξερα αν παντού σε όλες τις πολυκατοικίες γίνονται τέτοια ευτράπελα ή μόνο εμείς έχουμε το προνόμιο.

Advertisements

Τις άϋπνες νύχτες

Ξενυχτώ.

Δεν έχει νόημα να βάζω όρια, κανόνες, πρέπει. Δεν κοιμάμαι γιατί θέλω να ξαγρυπνώ. Δεν είναι ο Β δίπλα μου, ώστε να μην ανάβω το φώς. Ακόμα κι αν έφυγες για το γύρο του κόσμου θα σαι πάντα δικός μου, αλλά ακόμη δεν θα είμαστε μαζί. Και θα μου λείπεις γιατί θα είσαι μέσα στη ψυχή μου, το τραγούδι της ερήμου που θα με ακολουθεί.

Ασχημο πράγμα η μοναξιά τη νύχτα με πανσέληνο ή και χωρίς πανσέληνο