Αγρυπνιες

Τα βράδυα δεν κοιμάμαι, αφουγκράζομαι. Τους ήχους τις νύχτας, τους ήχους των ανθρώπων που περιμένουν να ξαπλώσουν για να μιλήσουν. Μιλάνε όταν κάνουν έρωτα, βογγάνε και χαίρονται κατά τη διάρκεια, μετά όμως όσοι δεν πέφτουν ξεροί στον ύπνο, κάτι λένε μετά. Χαχανίζουν, λένε ιστορίες με το δικό του τρόπο ο καθένας καπνίζοντας μέχρι ν’ ανάψουν ξανά ή να σβήσουν εντελώς και αγκαλιασμένοι να πέσουν για ύπνο. Τον Αύγουστο που κοιμόμουνα στο μπαλκόνι, εκμεταλλευόμενη το φυσικό air condition άκουγα αυτούς τους ήχους.. κρυφακούς τις ζωές των άλλων, θα μου πείς..ε1! κάνω και τίποτ’ αλλο για την ώρα ; θα σου απαντήσω. Περιμένοντας το μωρό και όχι τον Γκοντό, (ένα θεατρικό του Μπέκετ που είχα δεί παλιά), όχι όμως στην ίδια βάση γιατί αυτό το μωρό θα έρθει, ενώ ο Γκοντό δεν μας έκανε ποτέ τη χάρη. Περιμένω λοιπόν το μωρό της Α. που θα έρθει το Γενάρη. Α και έμαθα ποιός είναι ο μπαμπάς. Τα σκαλίσματα και τα ψαξίματα που έκανα στο σπίτι της όταν εκείνη έλειπε σε διακοπές δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, τίποτα δεν βρήκα που να αποκάλυπτε πομπές. Ετσι τη ρώτησα στα ίσα και εκείνη απάντησε ότι είναι του γιού μου το παιδί, το «φτιάξανε» όταν είχε έρθει τον Απρίλιο για τη κηδεία του άνδρα μου, για τη κηδεία του μπαμπά του..για 3 μέρες όλες κι όλες.. αρκετές όμως για να ετοιμάσουν το νέο τους Φοίνικα..πάνω στις στάχτες του παλιού. Βάρυνε η Α, είναι στον έβδομο μήνα τώρα και τη φροντίζω συστηματικά. Τα εγγόνια μου περιμένουν πώς και πώς το νέο αδελφάκι που προβλέπεται να είναι κόρη.. Αχ! Τι χαρά άλλο ένα κοριτσάκι στο σπιτικό μας, ο Μάρκος μου θα κατουρηθεί απο τη χαρά του. Θα γυρίσει στο Γενάρη πίσω γιατί τότε παίρνει την άδειά του, θα καθίσει 2-3 εβδομάδες και ίσως τότε να κανονισθεί η καισαρική της Α. Να πάρει τη κορούλα του στα χέρια του.

Ετσι περιμένω και αφουγκράζομαι.

Advertisements