Επεσα

Επεσα προχθές μέσα στη νύχτα. Για να μη ξυπνήσω τη συμπεθέρα, δεν άναψα το φώς και σκόνταψα στο σκοτάδι. Σωριάστηκα και χτύπησα το κεφάλι μου στο τοίχο. Εμεινα εκεί γιατί ζαλίστηκα, μετά κάποιος με σήκωσε, δεν το θυμάμαι. Με βρήκε η συμπεθέρα το πρωϊ, αναίσθητη όπως μου είπαν, και κάλεσε τα παιδιά που με τη σειρά τους κάλεσαν το γιατρό μου. Με πήγαν στο νοσοκομείο για ακτινογραφίες, δεν έσπασα τίποτα, στραμπούληξα λίγο τον αστράγαλό μου, τον τύλιξαν σε επίδεσμο και έχω διάσειση. Α! Και ένα καρούμπαλο σαν κέρατο.. τώρα βρήκε να φυτρώσει κι αυτό, τώρα που ο Β είναι στα θυμαράκια!.

Πρέπει να προσέχεις κυρά Λένια, δεν είσαι νιά πιά! Σκληρό και απίστευτο ακούγεται.

Θα πάρουμε μία εσωτερική κοπέλλα να φροντίζει, κάποτε θα πάει και η συμπεθέρα στον άνδρα της. Να μη μείνω μόνη. Τη ξέρω τη κοπέλλα με βοηθούσε παλιά τότε που ο Β ήταν ετοιμοθάνατος, τι παλιά, πέρυσι. Αν ο Β ήταν εδώ θα μου έκανε νυχθημερόν τη νοσοκόμα, σε τέτοια ήταν άφθαστος. Μου λείπει. Οχι γιατί θα με περιποιότανε, μου λείπει η μυρωδιά του, η αγκαλιά του, εκείνος μου λείπει. Και αυτόί που λένε για το χρόνο γιατρό, είναι οι τυχεροί που δεν έχουν χάσει τους αγαπημένους τους. Η εκείνοι που ποτέ δεν έδωσαν τον εαυτό τους σε άλλους, που δεν ερωτεύτηκαν.

Με βρήκαν τα παιδιά να κλαίω. Αναστατώθηκαν γιατί νόμισαν ότι πονάω. Δεν πονάω σωματικά..μη στενοχωριέστε, απλά είμαι γιαγιά και οι γέροι δακρύζουν συχνά. Εχετέ το αυτό στα υπόψιν σας. Κάθομαι λοιπόν στη πολυθρόνα με το πόδι να αναπαύεται και έχω πιάσει ένα κέντημα παλιό, όταν είναι εκείνα εδώ και το τάμπλετ, καλή ώρα σήμερα, όταν εκείνα λείπουν.

Τα έστειλα μακριά στο τριήμερο, με προσέχει η κοπέλλα, μαγειρεύει μέσα μελιτζάνες παπουτσάκια με τη συμπεθέρα, θαρρώ θα βάλουν και κανένα λουκάνικο ψητό, μιά χαρά θα φάμε οι 3 μας. Ολο θέλω να κοιμάμαι..γιατί όταν ξυπνάω πονάει το τσερβέλο μου λιγώτερο.

Η πρώτη μου επίσημη τούμπα μετά την αναχώρησή σου, Β μου. Δεν θέλω να πάω απο πέσιμο, προτιμώ να ξαναπιάσω το τσιγάρο όπως παλιά. Θα με ξεκάνει η καρδιά και θα είναι μπάμ και κάτω, όπως έγινε με το μπαμπά μου. Ξέρω που έχω κρύψει τα τσιγάρα μου, θ’ ανοίξω το πρώτο πακέτο σήμερα κιόλας..δική μου είναι η ζωή, ότι θέλω θα τη κάνω.