..αλλά ξανασηκώθηκα.

Επεσα το ΜάΪο, αλλά ξανασηκώθηκα τον Ιούλιο. Κάπου μεταξύ πεσίματος και θλίψης, έλαμψε ένα ουράνιο τόξο. Εφυγα απο το σπίτι μου, μετακόμισα κατά κάποιο τρόπο, στο νησάκι της συμπεθέρας. Τι νησάκι δηλαδή, κοτζάμ νησί με το νοσοκομείο του και τους γιατρούς του, τη δημοτική βιβλιοθήκη, τα καφενεία και τις σχολές πανεπιστημίου. Και κοντά στη Τουρκία πράγμα πολύ καλό γιατί ένα ταξιδάκι ήδη έχει μπεί στα σκαριά, το Σεπτέμβριο μάλλον.

Εφυγα στα γεράματα απο το σπίτι μου, Β μου, απο τις γωνιές μου, το κρεββάτι μας, τα οικεία πράγματα και πήγα σε νέα μερη. Η συμπεθέρα δεν ήθελε να με αποχωριστεί καλοκαιριάτικα, ιδιαίτερα που τον Ιούνιο με τις βροχές και τις υγρασίες, έμενα αναγκαστικά και μέσα..ήθελε η καψερή να με έχει κοντά της. Ηταν όμως και τα μωρά.., που να αφήσουμε τα μωρά; Ολα γίνονται εκτός απο του σπανού τα γένια. Κατ’ αρχήν ο Μάρκος μου γύρισε στην Ελλάδα, όχι με άδεια αλλά με αλλαγή δουλειάς. Δεν θα είναι στη Κορέα τώρα, θα δουλεύει εδώ και αν χαλάσει κανένα καράβι απο αυτά που έφτιαξε, θα ξαναφύγει, θα πάει με κλιμάκιο να το φτιάξουν σε όποιο λιμάνι χαλάσει, καινούργιο πλοίο να χαλάσει, δύσκολο το βλέπω, εκτός κι αν έχει ατύχημα. Ετσι απο τον Ιούλιο είναι εδώ, αυτός, η Α και τα παιδιά τους φροντίζουν τα νέα μωρά. Κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές, όλοι ασχολούνται με τα μωρουδέλια που μεγαλώνουν γρήγορα.

Το πόδι μου είναι καλά, περπατάω άνετα και δεν ζαλίζομαι. Η πρόταση ήρθε απο τη συμπεθέρα, να πάω για λίγες βδομάδες στο νησί της, να αλλάξω παραστάσεις. Με βάλανε στο αεροπλάνο τέλος Ιουνίου και τα πράγματά μου ήρθαν με το καράβι. Είμαι εδώ ένα μήνα τώρα και έχω ξανανοιώσει. Μπάνια στη θάλασσα μου είχαν πεί να μη κάνω, όμως έκανα 2-3 πλατσουλίζοντας στα ρηχά, να μη κουράζεται η καρδιά..και αισθάνθηκα ανανεωμένη, πάντα η θάλασσα ήταν η απαλή σύντροφος που δρόσιζε, ανανέωνε, χαλάρωνε..Και εσύ την αγαπούσες Β μου, τα παιδιά μας πάντως όχι, εκείνα ήθελαν βουνά, σκί, ορειβασίες, περιπέτειες. Θυμάσει που ξάπλωνες στο στρώμα και σε πήγαινε το κυματάκι..και μιά φορά κοιμήθηκες και βρέθηκες  μεσοπέλαγα..και σε βρήκε η Ακτοφυλακή!  Ησουν τυχερός..πάντα ήσουν τυχερός.

Ετσι λοιπόν κατέληξα εδώ. Απο τη πρώτη στιγμή αισθάνθηκα καλά, ανανεωμένη, νέα πράγματα, νέοι άνθρωποι. Με πήγαν στο νοσοκομείο να πιάσω γνωριμία με τους εκεί γιατρούς, μιά χαρά τα πήγα, βρέθηκε καρδιολόγος να με προσέχει, μου άλλαξε  τη ζωή μου, νέο διαιτολόγιο, να τρώω κυρίως ψάρια όχι ψωμιά και γλυκά, έχω χάσει βάρος αλλά αισθάνομαι καλύτερα. Επιασα γνωριμία με το τοπικο καφενείο γιατί ξέρω πρέφα, έρχονται και με παίρνουν οι ενδιαφερόμενοι νέοι μου φίλοι (συνομίληκοι με εμένα) για να παίξουμε. Ισως να είμαι η μοναδική γυναίκα στο καφενέ, σίγουρα όμως περνάμε πολύ ωραία. Μου φτιάξανε το τάμπλετ, πήρα καινούργιο με πληκτρολόγιο καλό και ένα σμάρτ τηλέφωνο με 1000 νέα καλούδια, ώρες πέρασα να το μάθω. Τι σου είναι η τεχνολογία!.

Η συμπεθέρα με έχει στο σπίτι της, με έβαλε στο ισόγειο για να μην κουράζομαι με τα σκαλιά, έχει και μεγάλη κουζίνα, μαγειρεύω ωραία φαγητά και τρώμε όλοι μαζί. Είμαστε 5, οι συμπέθεροι 2, οι δυό της αδελφές χήρες 2 και εγώ. Μετά συζητάμε, πιάνουμε και λίγο ράψιμο, έχουν ραπτομηχανή, τους έδειξα κάτι πράγματα που έφτιαχνα παλιά, ήρθαν κάποιες άλλες φίλες τους, η μία παντρεύει τη κόρη της το Σεπτέμβριο, μάλλον θα της προσαρμόσουμε το νυφικό πάνω της, της χαλάσαμε το κορσάζ και βάλαμε χειροποίητη δαντέλα, σε μορφή χαμόγελου, θεϊκό θα γίνει το νυφικό, ξεσηκώσαμε το σχέδιο απο ένα περιοδικό, δεν είναι τίποτα για μένα να της το φτιάξω πάνω στο φόρεμα, θα μπεί και λίγη δαντέλα στο μανίκι , και στο ποδόγυρο, θα δούμε πώς θα είναι σύνολο.Lace-Wedding-Dresses-460x345

Τώρα κάνουμε πρόβες συνεχώς, ιδρώνει και ξεϊδρώνει το κορίτσι, αλλά θα γίνει υπέροχο το νυφικό της. Που σημαίνει ότι μάλλον θα μείνω και για το γάμο της μικρής, που ξετρελλάθηκε με τη πρωτότυπη ιδέα του νυφικού και θέλει να της ράψουμε και τα υπόλοιπα..η μάνα της την αγριοκυττάει, να μη με κουράζει φοβάται, όμως δεν με κουράζει αντίθετα η δουλειά με ξεκουράζει νοιώθω χρήσιμη.

Τρώμε λοιπόν μαζί, δουλεύουμε, λαγοκοιμόμαστε, παίζουμε πρέφα και μπιρίμπα, πάμε και λίγο στη θάλασσα όταν δεν έχει αέρα και στη λαΪκή αγορά και περνάει ο καιρός ανάλαφρα. Πήρα και τη κοπέλα μαζί μου, εκείνη που με φροντίζει έτσι δεν νοιαζόμαστε για τις δουλειές του σπιτιού και όταν εμείς κοιμόμαστε εκείνη σεργιανίζει στο νησί, ψάχνοντας κάποιον να την αγαπά. Μάλλον τον βρήκε. Πολύ καλό αυτό, χαίρομαι. Δεν σεργιανίζω τόσο στο Ιντερνέτ όσο παλιά, η ανθρώπινη συντροφιά είναι πιο επιθυμητή απο τις μηχανές, ακούγομαι σαν πραγματική γιαγιά, όμως μ’ αρέσει έσυ.

θα έχετε νέα μου. Καλό καλοκαίρι.

Advertisements

2 thoughts on “..αλλά ξανασηκώθηκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s