Βιογραφικο

Εχω μία πραγματική και μία ονειρική ζωή. Σαν παλιοί αγαπημένοι οι δύο ζωές πότε μάχονται, πότε φιλιώνουν προσπαθώντας να κυριαρχήσουν. Στην ονειρική ζωή είμαι η Λένα που αισθάνεται 70άρα, ενώ προσπαθεί να αρπαχθεί απ’οτι της έχει μείνει. Στην πραγματική ζωή όμως ισως να μην είναι και έτσι.  Ισως να είμαι μικρότερη που χαίρεται τη ζωή, ίσως να κρύβομαι πίσω απο τη «Θεία Λένα» για να πώ πράγματα που ποτέ δεν θα ξεστόμιζα, αλλού.

22 thoughts on “Βιογραφικο

  1. Θεία Λένα σε χαιρετώ και πρέπει να πω ότι θαυμάζω τη λογική που γράφεις. Ίσως δεν αρμόζει ο ενικός, αλλά είναι οικείος σε συναντήσεις ψυχικές.

  2. καλησπερα Θεια Λενα, αν και δεν μπορω τους μεγαλους (ετσι οπως τους εννοω εγω, γιατι δεν ειμαι και παιδισκη) εσυ μου αρεσεις. λεω να βαλω την πεθερα στον δικτυο να σερφαρει, να τσαταρει, να μπλογκαρει . ακομα δεν την εχω καταφερει. που θα μου παει ομως 🙂
    συνεχισε Θεια Λενα.

  3. Καλημέρα σας παιδιά.
    Καθυστερημένα σας απαντώ, λίγο-λίγο εξοικοιώνομαι με τα ιντερετικά.

    Χαίρομαι που σας αρέσει η παρέα μου και η δική σας μου αρέσει. Η ηλικία δεν έχει σημασία οταν δεν βλέπεις τον άλλον και εστιάζεσαι στο γραπτό.

    Ενα γραπτό που δείχνει νιάτα, ακόμη κι αν ο καθρέφτης τ’ αναιρεί. Ενα γραπτό που δείχνει ωριμότητα, ενώ τα προσωπάκια σας είναι νέα.

    Καλως ήρθατε στην εικονική μου γή. Χέρι-χέρι πιασμένοι ας παίξουμε το γύρω-γύρω όλοι, την ώρα που αναλύουμε τον Μπρέχτ!.

  4. Θεία Λένα,

    Μπήκα σήμερα για πρώτη φορά στο blog. Οχι βέβαια γιατί σερφάριζα χωρίς λόγο αλλά μάλλον γιατί ζω την ίδια αγωνία που πριν κάποιο διάστημα έζησαν οι γιοι σου, οι νύφες, τα εγγόνια και όλο το παρεπομενο σόι, όταν έκανες εισαγωγή στο Ωνάσειο. Ψάχνοντας λοιπόν εναγωνίως για τη δυνατότητα μίας άμεσης συνάντησης με καρδιοχειρουργό , ξεναγήθηκα στην περιπέτειά σου. Σε λίγες ημέρες εάν όλα πάνε καλά θα συνοδεύσουμε τον πατέρα μου σ΄ένα 3πλό bypass, ο σύζυγός μου, η μητέρα μου, η αδελφή μου ο σύζυγός της, ο γιός μου και τα δύο ανήψια μου στο νοσοκομείο, για να ζήσουμε, εάν όλα πάνε καλά, μία παρόμοια με τη δική σου εμπειρία. Ελπίζω ότι μετά από αυτή τη διαδικασία θα έχω κι εγώ τη διάθεση να τα αναπολώ αν όχι τόσο γλαφυρά όσο εσύ, τουλάχιστον το ίδιο αισιόδοξα. Περιμένω λοιπόν τη στιγμή που θα μπορέσω να δώσω τον ογκοδέστατο φάκελο του ιατρικού ιστορικού στον πατέρα μου για να γράψει ο ίδιος στο εμπροσθόφυλλο .

    Να είσαι πάντα καλά

    Ελενα

  5. Ειμαστε κοντα σε πολλα θεματα.Παντως εγω δεν ειχα και δεν εχω ουτε ονειρικη ουτε και πραγματικη καλη ζωη.Εχω φαει πολλα χαστουκια στη ζωη μου και ειμαι απαισιοδοξη.Το ποτηρι μισοαδειο και οχι μισογεματο.

  6. Καλησπέρα «Θεία Λένα»,
    έχω ξαναμπεί στο ιστολόγιο σου, στις αναρτήσεις σου. Κάποτε σου άφησα και 1-2 σχόλια. Συνήθως δεν απαντάς και έτσι σταμάτησα να σου αφήνω (σχόλια), όχι όμως να μπαίνω και να σε διαβάζω.
    Έχω αποκομίσει την εντύπωση ότι δεν είσαι αυτό που ισχυρίζεσαι στις αναρτήσεις σου. Δηλαδή μια ηλικιωμένη μοδίστρα. Τα γραπτά σου έχουν ωραία δομή, σωστά ελληνικά, με σωστή ορθογραφία που δείχνουν ένα μορφωμένο άνθρωπο με λογοτεχνική φλέβα.
    Θεωρώ ότι κάθε φορά γράφεις ένα μικρό διήγημα. Κάποτε θα τα ενώσεις όλα και θα δημιουργηθεί ένα ωραίο μυθιστόρημα.
    Σου βγάζω το καπέλο, ή μάλλον θα το έβγαζα (αν είχα).
    Συγχαρητήρια και πάλι.
    Θα εξακολουθήσω να σε διαβάζω. Μου αρέσεις.

  7. Καλημέρα Μερόπη.
    Ευχαριστώ που με διαβάζεις, προσπαθώ να απαντάω στους σχολιαστές μου, αν δεν τα κατάφερα με εσένα, με συγχωρείς.
    Στο ιντερνέτ αλλά και στη σημερινή ζωή είσαι ότι διαλέξεις να είσαι. Αν με λένε Λένα, αν είμαι θεία-γιαγιά-ηλικιωμένη-μοδίστρα -γυναίκα ή άντρας δεν νομίζω να ενδιαφέρει κανέναν. Ολοι μας κάτι έχουμε μέσα μας που το βγάζουμε όπως μπορούμε, αλλοι μιλάνε, άλλοι γράφουν. Υπάρχουν μορφωμένες μοδίστρες και αμόρφωτοι δάσκαλοι. Δηλώνω αυτό που είμαι. Δηλώνω αυτό που θα ήθελα να είμαι. Δηλώνω αυτό που δεν είμαι.
    Η ανωνυμία κάνει καλό. Το να εξιχνιάζεις τον ονειρεμένο κόσμο του άλλου για να τον τοποθετήσεις στα κουτάκια της πραγματικότητας βλάπτει. Για ένα όνειρο δεν ζούμε όλοι;
    Χαλάρωσε λίγο

  8. Θεία Λένα μου,
    προσυπογράφω αυτά που λες. Συμφωνώ ότι η ανωνυμία είναι απελευθερωτική (με την καλή έννοια). Λυπάμαι αν ακούστηκα λίγο «μη χαλαρή» (για να χρησιμοποιήσω την ευγενική σου έκφραση).
    Σ’ ευχαριστώ που μου απάντησες. Θα συνεχίσω να σε διαβάζω, μου ανεβάζεις τη μη χαλαρή διάθεση μου. Χα χα χα!!!

  9. Θεια Λενα, εδω και τρεις μερες τωρα καθομαι στο κομπιουτερ μου το βραδυ για να κανω δουλεια (σχεδια) και αντ’αυτου, διαβαζω το μπλογκ σου! Ειμαι κι εγω κουτσομπολα και θελω να μαθαινω τις ζωες των αλλων φαινεται 😉

    Μολις καταφερα να διαβασω ολες σου τις αναρτησεις και ετσι απο αυριο ξεκιναω παλι δουλεια τις ωρες που κοιμαται το 2χρονο αγορακι μου. Παλι καλα γιατι εμεινα πισω…

    Μου αρεσει να διαβαζω την ζωη μιας μεγαλης σε ηλικια αλλα οχι στα μυαλα γυναικας. Εγω πως θα ειμαι αραγε τοτε? Βασικα, θα ζω μεχρι τοτε?

    Εχει πλακα να διαβαζω επισης πραγματα που συμβαινουν στην καθημερινοτητα του αλλου που διαφερουν τοσο με την δικια μου. Για παραδειγμα, στο αρθρο σου στις 22 Ιανουαριου 2007 με το περιστατικο με τον καφε πανω στην Βικη και τον Β να την καθαριζει και ολα τα τραγελαφικα που ακολουθησαν, διαβαζα και σκεφτομουν οτι εγω εκεινη την μερα ειχα μπει στην κλινικη για να γεννησω τον γιο μου! Ο καθενας την ζωη του, το μικρον του συμπαν… τι ωραια. Και ειχα την εντυπωση οτι το συμπαν ολο γυριζει γυρω απο μενα. Λαθος ε? χαχα

    Θα σε διαβαζω! Συνεχισε 😉

  10. Καλώς τη Λυδία, τη μικρομάνα. Ολοι μας έχουμε τη ζωή μας, τη πεπατημένη και μέσω των μπλογκ κρυφοκυττάμε τη ζωή των άλλων, οπου όλοι ανοίγονται άλλοι διάπλατα αμέσως, άλλοι λίγο-λίγο. Ο άνθρωπος είναι ομαδικό ζώο σαν το λύκο, όποιος βγεί εκτός ομάδας κατασπαράζεται.
    Γερασα και μυαλό δεν έβαλα. Πάντα ήμουνα ελαφρόμυαλη. Ξετρέλαινε τους άντρες αυτό ενώ οι γυναίκες ξεραινόντουσαν στα γέλια με τις ιστορίες τρόμου-γκάφας που λέγαμε. Οταν γελάς και χαίρεσαι, αργείς να γερνάς. Γιατί ακόμη κι αν ασπρίσεις, το μυαλουδάκι πάντα θα πετάει στ’ αστέρια, εκεί που το πόδι έχει πατήσει τη μπανανόφλουδα και το σώμα σωριαστεί. Μετά θα γελάνε οι άλλοι. Πράγμα πολύ σωστό, να δίνεις τη χαρά!
    Χαίρομαι που σε γνωρίζω

  11. Aισίως φθάσαμε στο 2009! Εδώ και 27 μήνες έχετε περάσει στην Αθανασία, γιατί στο Ιντερνετ δεν υπάρχει τελική διαγραφή!

    Εύχομαι Υγεία, την ίδια κατασταλαγμένη Σοφία και πολλά ακόμα κείμενα με την ίδια ενδιαφέρουσα αφήγηση!

  12. Πρώτη μου επίσκεψη στο blog αυτό και πραγματικά με ταξίδεψαν οι ιστορίες σου απ’ τις οποίες δεν λείπει το αλατοπίπερο. Να σαι καλά 🙂

  13. Έκατσα και διάβασα ολόκληρο το blog σου τις τελευταίες 5 ημέρες.

    Απογοητεύτηκα όμως από την συμπεριφορά σου.

    Άλλο πράγμα η ανωνυμία -που είναι δεδομένη όταν χρησιμοποιείς ψευδώνυμο- και άλλο πράγμα το συνειδητό ψέμα.

    Η ανωνυμία του διαδικτύου είναι για να σου εξασφαλίζει το δικαίωμα να μην φοράς μάσκα ή να φοράς όσες μάσκες θέλεις. Δεν σου δίνει το δικαίωμα να ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙΣ κόσμο που έκατσε να ακούσει τις σκέψεις σου, να λυπηθεί μαζί σου, να χαρεί μαζί σου, να μιλήσει μαζί σου.

    Νοιώθω ότι με χρησιμοποίησες και ότι έχασα 5 μέρες από την ζωή μου.

    • Δεν καταλαβαίνω Comrade C, σε τι αναφέρεσαι. Δεν κοροϊδεύω κανέναν όταν γράφω για τις μικρές μου καθημερινοτητες, κανέναν απο εσάς. Ισως να κοροϊδεύω τον εαυτό μου, που γέρασα αλλά τα μυαλά μου αλλού.
      Δε θυμάμαι να σε έχω ξαναδεί εδώ ως σχολιαστή μου. Δε θυμάμαι να έχω περάσει απο τις σελίδες σου. Δεν σε γνωρίζω. Οπότε δεν είναι δυνατόν να σε χρησιμοποίησα, εφόσον μου είσαι άγνωστος/η.

      Ομως ο κάθε τις έχει δικαίωμα να αντιλέγει. Σεβαστές οι απόψεις σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s