..αλλά ξανασηκώθηκα.

Επεσα το ΜάΪο, αλλά ξανασηκώθηκα τον Ιούλιο. Κάπου μεταξύ πεσίματος και θλίψης, έλαμψε ένα ουράνιο τόξο. Εφυγα απο το σπίτι μου, μετακόμισα κατά κάποιο τρόπο, στο νησάκι της συμπεθέρας. Τι νησάκι δηλαδή, κοτζάμ νησί με το νοσοκομείο του και τους γιατρούς του, τη δημοτική βιβλιοθήκη, τα καφενεία και τις σχολές πανεπιστημίου. Και κοντά στη Τουρκία πράγμα πολύ καλό γιατί ένα ταξιδάκι ήδη έχει μπεί στα σκαριά, το Σεπτέμβριο μάλλον.

Εφυγα στα γεράματα απο το σπίτι μου, Β μου, απο τις γωνιές μου, το κρεββάτι μας, τα οικεία πράγματα και πήγα σε νέα μερη. Η συμπεθέρα δεν ήθελε να με αποχωριστεί καλοκαιριάτικα, ιδιαίτερα που τον Ιούνιο με τις βροχές και τις υγρασίες, έμενα αναγκαστικά και μέσα..ήθελε η καψερή να με έχει κοντά της. Ηταν όμως και τα μωρά.., που να αφήσουμε τα μωρά; Ολα γίνονται εκτός απο του σπανού τα γένια. Κατ’ αρχήν ο Μάρκος μου γύρισε στην Ελλάδα, όχι με άδεια αλλά με αλλαγή δουλειάς. Δεν θα είναι στη Κορέα τώρα, θα δουλεύει εδώ και αν χαλάσει κανένα καράβι απο αυτά που έφτιαξε, θα ξαναφύγει, θα πάει με κλιμάκιο να το φτιάξουν σε όποιο λιμάνι χαλάσει, καινούργιο πλοίο να χαλάσει, δύσκολο το βλέπω, εκτός κι αν έχει ατύχημα. Ετσι απο τον Ιούλιο είναι εδώ, αυτός, η Α και τα παιδιά τους φροντίζουν τα νέα μωρά. Κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές, όλοι ασχολούνται με τα μωρουδέλια που μεγαλώνουν γρήγορα.

Το πόδι μου είναι καλά, περπατάω άνετα και δεν ζαλίζομαι. Η πρόταση ήρθε απο τη συμπεθέρα, να πάω για λίγες βδομάδες στο νησί της, να αλλάξω παραστάσεις. Με βάλανε στο αεροπλάνο τέλος Ιουνίου και τα πράγματά μου ήρθαν με το καράβι. Είμαι εδώ ένα μήνα τώρα και έχω ξανανοιώσει. Μπάνια στη θάλασσα μου είχαν πεί να μη κάνω, όμως έκανα 2-3 πλατσουλίζοντας στα ρηχά, να μη κουράζεται η καρδιά..και αισθάνθηκα ανανεωμένη, πάντα η θάλασσα ήταν η απαλή σύντροφος που δρόσιζε, ανανέωνε, χαλάρωνε..Και εσύ την αγαπούσες Β μου, τα παιδιά μας πάντως όχι, εκείνα ήθελαν βουνά, σκί, ορειβασίες, περιπέτειες. Θυμάσει που ξάπλωνες στο στρώμα και σε πήγαινε το κυματάκι..και μιά φορά κοιμήθηκες και βρέθηκες  μεσοπέλαγα..και σε βρήκε η Ακτοφυλακή!  Ησουν τυχερός..πάντα ήσουν τυχερός.

Ετσι λοιπόν κατέληξα εδώ. Απο τη πρώτη στιγμή αισθάνθηκα καλά, ανανεωμένη, νέα πράγματα, νέοι άνθρωποι. Με πήγαν στο νοσοκομείο να πιάσω γνωριμία με τους εκεί γιατρούς, μιά χαρά τα πήγα, βρέθηκε καρδιολόγος να με προσέχει, μου άλλαξε  τη ζωή μου, νέο διαιτολόγιο, να τρώω κυρίως ψάρια όχι ψωμιά και γλυκά, έχω χάσει βάρος αλλά αισθάνομαι καλύτερα. Επιασα γνωριμία με το τοπικο καφενείο γιατί ξέρω πρέφα, έρχονται και με παίρνουν οι ενδιαφερόμενοι νέοι μου φίλοι (συνομίληκοι με εμένα) για να παίξουμε. Ισως να είμαι η μοναδική γυναίκα στο καφενέ, σίγουρα όμως περνάμε πολύ ωραία. Μου φτιάξανε το τάμπλετ, πήρα καινούργιο με πληκτρολόγιο καλό και ένα σμάρτ τηλέφωνο με 1000 νέα καλούδια, ώρες πέρασα να το μάθω. Τι σου είναι η τεχνολογία!.

Η συμπεθέρα με έχει στο σπίτι της, με έβαλε στο ισόγειο για να μην κουράζομαι με τα σκαλιά, έχει και μεγάλη κουζίνα, μαγειρεύω ωραία φαγητά και τρώμε όλοι μαζί. Είμαστε 5, οι συμπέθεροι 2, οι δυό της αδελφές χήρες 2 και εγώ. Μετά συζητάμε, πιάνουμε και λίγο ράψιμο, έχουν ραπτομηχανή, τους έδειξα κάτι πράγματα που έφτιαχνα παλιά, ήρθαν κάποιες άλλες φίλες τους, η μία παντρεύει τη κόρη της το Σεπτέμβριο, μάλλον θα της προσαρμόσουμε το νυφικό πάνω της, της χαλάσαμε το κορσάζ και βάλαμε χειροποίητη δαντέλα, σε μορφή χαμόγελου, θεϊκό θα γίνει το νυφικό, ξεσηκώσαμε το σχέδιο απο ένα περιοδικό, δεν είναι τίποτα για μένα να της το φτιάξω πάνω στο φόρεμα, θα μπεί και λίγη δαντέλα στο μανίκι , και στο ποδόγυρο, θα δούμε πώς θα είναι σύνολο.Lace-Wedding-Dresses-460x345

Τώρα κάνουμε πρόβες συνεχώς, ιδρώνει και ξεϊδρώνει το κορίτσι, αλλά θα γίνει υπέροχο το νυφικό της. Που σημαίνει ότι μάλλον θα μείνω και για το γάμο της μικρής, που ξετρελλάθηκε με τη πρωτότυπη ιδέα του νυφικού και θέλει να της ράψουμε και τα υπόλοιπα..η μάνα της την αγριοκυττάει, να μη με κουράζει φοβάται, όμως δεν με κουράζει αντίθετα η δουλειά με ξεκουράζει νοιώθω χρήσιμη.

Τρώμε λοιπόν μαζί, δουλεύουμε, λαγοκοιμόμαστε, παίζουμε πρέφα και μπιρίμπα, πάμε και λίγο στη θάλασσα όταν δεν έχει αέρα και στη λαΪκή αγορά και περνάει ο καιρός ανάλαφρα. Πήρα και τη κοπέλα μαζί μου, εκείνη που με φροντίζει έτσι δεν νοιαζόμαστε για τις δουλειές του σπιτιού και όταν εμείς κοιμόμαστε εκείνη σεργιανίζει στο νησί, ψάχνοντας κάποιον να την αγαπά. Μάλλον τον βρήκε. Πολύ καλό αυτό, χαίρομαι. Δεν σεργιανίζω τόσο στο Ιντερνέτ όσο παλιά, η ανθρώπινη συντροφιά είναι πιο επιθυμητή απο τις μηχανές, ακούγομαι σαν πραγματική γιαγιά, όμως μ’ αρέσει έσυ.

θα έχετε νέα μου. Καλό καλοκαίρι.

Επεσα

Επεσα προχθές μέσα στη νύχτα. Για να μη ξυπνήσω τη συμπεθέρα, δεν άναψα το φώς και σκόνταψα στο σκοτάδι. Σωριάστηκα και χτύπησα το κεφάλι μου στο τοίχο. Εμεινα εκεί γιατί ζαλίστηκα, μετά κάποιος με σήκωσε, δεν το θυμάμαι. Με βρήκε η συμπεθέρα το πρωϊ, αναίσθητη όπως μου είπαν, και κάλεσε τα παιδιά που με τη σειρά τους κάλεσαν το γιατρό μου. Με πήγαν στο νοσοκομείο για ακτινογραφίες, δεν έσπασα τίποτα, στραμπούληξα λίγο τον αστράγαλό μου, τον τύλιξαν σε επίδεσμο και έχω διάσειση. Α! Και ένα καρούμπαλο σαν κέρατο.. τώρα βρήκε να φυτρώσει κι αυτό, τώρα που ο Β είναι στα θυμαράκια!.

Πρέπει να προσέχεις κυρά Λένια, δεν είσαι νιά πιά! Σκληρό και απίστευτο ακούγεται.

Θα πάρουμε μία εσωτερική κοπέλλα να φροντίζει, κάποτε θα πάει και η συμπεθέρα στον άνδρα της. Να μη μείνω μόνη. Τη ξέρω τη κοπέλλα με βοηθούσε παλιά τότε που ο Β ήταν ετοιμοθάνατος, τι παλιά, πέρυσι. Αν ο Β ήταν εδώ θα μου έκανε νυχθημερόν τη νοσοκόμα, σε τέτοια ήταν άφθαστος. Μου λείπει. Οχι γιατί θα με περιποιότανε, μου λείπει η μυρωδιά του, η αγκαλιά του, εκείνος μου λείπει. Και αυτόί που λένε για το χρόνο γιατρό, είναι οι τυχεροί που δεν έχουν χάσει τους αγαπημένους τους. Η εκείνοι που ποτέ δεν έδωσαν τον εαυτό τους σε άλλους, που δεν ερωτεύτηκαν.

Με βρήκαν τα παιδιά να κλαίω. Αναστατώθηκαν γιατί νόμισαν ότι πονάω. Δεν πονάω σωματικά..μη στενοχωριέστε, απλά είμαι γιαγιά και οι γέροι δακρύζουν συχνά. Εχετέ το αυτό στα υπόψιν σας. Κάθομαι λοιπόν στη πολυθρόνα με το πόδι να αναπαύεται και έχω πιάσει ένα κέντημα παλιό, όταν είναι εκείνα εδώ και το τάμπλετ, καλή ώρα σήμερα, όταν εκείνα λείπουν.

Τα έστειλα μακριά στο τριήμερο, με προσέχει η κοπέλλα, μαγειρεύει μέσα μελιτζάνες παπουτσάκια με τη συμπεθέρα, θαρρώ θα βάλουν και κανένα λουκάνικο ψητό, μιά χαρά θα φάμε οι 3 μας. Ολο θέλω να κοιμάμαι..γιατί όταν ξυπνάω πονάει το τσερβέλο μου λιγώτερο.

Η πρώτη μου επίσημη τούμπα μετά την αναχώρησή σου, Β μου. Δεν θέλω να πάω απο πέσιμο, προτιμώ να ξαναπιάσω το τσιγάρο όπως παλιά. Θα με ξεκάνει η καρδιά και θα είναι μπάμ και κάτω, όπως έγινε με το μπαμπά μου. Ξέρω που έχω κρύψει τα τσιγάρα μου, θ’ ανοίξω το πρώτο πακέτο σήμερα κιόλας..δική μου είναι η ζωή, ότι θέλω θα τη κάνω.

Γιορτές

Ηρθε το Πάσχα και πέρασε. Κάναμε αρνί στο φούρνο και κοκορέτσι, καλέσαμε και άλλες δύο φίλες μου χήρες και εκείνες σαν και μένα, σύν η Α τα 2 παιδιά της και το νέο μωρό, σύν μία φίλη της που είναι και εκείνη μόνη γιατί ο άνδρας της είναι στο εξωτερικό για δουλειά, πέρασε και η Κυριακή. Καλά ήταν γιατί υπήρχε κόσμος, ζωή στο σπίτι. Δίπλα μου και πίσω μου αισθανόμουνα τα πατήματα του Β.. ιδιαίτερα όταν τύλιγα το κοκορέτσι. Αίσθημα συντροφικότητας πρίν το τσούγκρισμα των αυγών. Επρεπε μήπως να πεθάνει για να αισθανθώ ξανά αυτό το συναίσθημα, το να είμαι δίπλα-δίπλα στο καλό μου..ένα αίσθημα που είχα να το αισθανθώ απο τους αρραβώνες μας και τα πρώτα γαμήλια χρόνια, προ παιδιών εποχές. Το περασμένο χρόνο πολύ συχνά συμπορευόμουνα με τον Β, τη ψυχή του, το φάντασμά του, όπως θές πέστε το, μύριζα τη κολώνια του (Brut  απο παλιά, τα τελευταία χρόνια έβαζε Moschino)..δεν αισθανόμουνα ανύπαρκτη..Κάτι είναι και αυτό.

Ηταν και η φροντίδα του νέου μωρού.. Ησυχο γλυκό πλασματάκι..φωνάζει μόνο για το γαλα του.. Καλότυχο νάναι!

Πέρασε και η γιορτή του γιού μου, το Σάββατο, του ευχηθηκα απο το τάμπλετ της νύφης μου.. τι σου είναι η τεχνολογία ένα κουμπί πατάς και τσούπ βλέπεις τον άλλο στην οθόνη σου. Πέρασε και δεν ακούμπησε η γιορτή γιατί ο εορτάζων ήταν χιλιόμετρα μακριά.. , με κάλεσε να πάω στη Κορέα, διακοπές λέει …χμμ ίσως το καλοκαίρι ή όποτε είναι καλός καιρός εκεί πέρα, όχι όμως τώρα, το μωρό είναι μικρό.

Πήρα πάλι τη διαχείριση της πολυκατοικίας και απέλυσα το συνεργείο καθαρισμού. Κερχελέδες, στο ίδιο νερό σφουγγαρίζανε απο το 7ο μέχρι το ισόγειο, σιχασιά. Πήρα 2 νοικοκυρεμένα κορίτσια απο την Αφρική, που καθαρίζουν καλά, αδειάζουν συχνά τους κουβάδες, τους πλένουν και μας τους αφήνουν καθαρούς σε μιάν άκρη. Απέλυσα και τον κηπουρό, όλο κλάδευε και τελικά ξεπάτωσε όλα τα φυτά, ώστε να παίρνουμε νέα.. αλητήριος. Ούστ και εσύ!. Το κήπο τον ανέλαβε ένας γείτονας που έχει κάνει το δικό του κούκλα!. Για τα ηλεκτρικά με βοηθάει ένας άλλος ένοικος που είναι ηλεκτρολόγος.. για τα έκτακτα ..θα δούμε.

Οι γενικές συνελεύσεις δεν θα έχουν τόσο γούστο χωρίς τον Β που αρπαζόταν εύκολα. Υπάρχει ακόμη ο τοιούτος παπάς.. ναί, είναι και αυτό. Να δούμε τώρα πώς θα αντέξουμε τα σεξουαλικά του άμα ζεστάνει ο καιρός και ανοίγουν τα παράθυρα.. αν και άκουσα κάτι ψιλοπαράπονα ότι κάθε που σκούζουν απο ηδονή κάποιοι πιτσιρικάδες χειροκροτάνε.. ας μαζέψει τουλάχιστον τις φωνές μιά και δεν ελεγχει τις ορμές του, Κύριε ελέησον..

Αυτά.. Αντε να καλοκαιριάσει βαρέθηκα τη μούχρα και την υγρασία. Δεν ξέρω όμως αν θα πάω μόνη μου διακοπές.. δεν παλεύεται η μοναξιά.

Μερικά «δεν»

Δεν είναι ότι γερνάω και βλέπω τα πράγματα αλλιώς, είναι που δεν βλέπω τα πράγματα όπως μου τα σερβίρουν.

ΔΕΝ καταλαβαίνω γιατί γύρω μου όλοι μαλώνουν, τρώγονται με τα ρούχα τους, οι νύφες μεταξύ τους, πές μου τι έχουν να μοιράσουν? Μου είπες/σου είπα και γκάπ γκούπ χτυπάνε τις πόρτες. Μία φαρμακομύτα μου είπε ότι το στόχος είναι ο γιός μου, ο Μάρκος μου, γιατί λέει εθεάθει να έχει γκόμενα. «Που τον είδες, μωρή, στη Κορέα?» είπα να πώ στη μιά και να την αρπάξω απο το τσουλούφι. ΔΕΝ το έκανα.. Στο διάλο

Γαβγίζει ο σκύλος του γείτονα και ΔΕΝ πάει άλλο. «Πάρτον μέσα άνθρωπέ μου, μην τον αφήνεις στο μπαλκόνι, βαριέται το σκυλί». ΔΕΝ παίρνει απο λόγια, ο ιδιοκτήτης, το χαβά του. Συννενοηθήκαμε 3 ιδιοκτήτριες όποτε τον βλέπουμε να βγαίνει απο τη πολυκατοικία, βγάζει το σκύλο βόλτα συγκεκριμμένη ώρα το πρωϊ και το βράδυ, να του πετάμε ένα ωμό αυγό. Μερικά τον πετυχαίνουν, άλλα σκάνε είτε μπροστά του, είτε επάνω στα ρούχα του.. Σκυλιάζει αλλά ο σκύλος του γελάει. Βρίζει τις σκρόφες, πατόκορφα και ο κόσμος που τον βλέπει τον περνάει για τρελλό. Σάμπως ΔΕΝ είναι?

ΔΕΝ καταλαβαίνω πώς τα δίδυμα γεννήθηκαν 7μηνίτικες όπως μας είπαν ενώ μοιάζουν να είναι 9μηνίτικες. Η το ένα θα είναι ή το άλλο. Αν είναι 7μηνίτικες πάνε θερμοκοιτίδα, αν είναι γερές και 9μηνίτικες τις παίρνουμε σπίτι. Τελικά είναι 7μηνίτικες, είναι γερές και ΔΕΝ πάνε στη θερμοκοιτίδα.. Μάλλον βλάξ είμαι. Κάτι ΔΕΝ καταλαβαίνω, φαίνεται. «Τα έχεις μπερδέψει, μάνα» λέει ο Μάρκος και μου σερβίρει το ότι είναι γερές και 9μηνίτικες. Μετά έρχεται ο άλλος μου ο γιός και λέει ότι είναι 7μηνίτικες.  Ο γιατρός λέει ότι είναι γερές και να μας ζήσουν. Η φίλη μου η Τζένη, με έβαλε μπροστά να μου πεί να κυττάω τα 2 μωρουδάκια που ήρθαν απο τον θεό και να αφήσω τις ρουφιανιές.. Και εγώ τρώω τα νύχια μου.

Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί ο γιός μου είπε στη γυναίκα του «όμορφα τα κοριτσάκια ΣΟΥ, αντί για ΜΑΣ.. και μετά είπε ότι θα τα αγαπήσει σαν να είναι δικά του.  Του τσιγγάνου τα παιδιά να είναι, εγώ θα τα μεγαλώσω.. «Ελα εδώ Μάρκο, παιδί μου. Τα παιδιά είναι δικά σας. Τι είναι αυτό που ΔΕΝ καταλαβαίνεις»?

Γελάει που όλοι ΔΕΝ καταλαβαίνουμε αυτά που καταλαβαίνουμε. Θα φύγει την άλλη εβδομάδα για τη Κορέα..στην ησυχία του.. Σε ότι τον περιμένει εκεί. Εδώ ΔΕΝ κάνω πως ΔΕΝ καταλαβαίνω..Μιά χαρά το καταλαβαίνω. Αν ζώ, θα τον ξαναδώ του χρόνου.

Καλώς τα μου!

Ηρθε ο γιός μου απο τη Κορέα το Σάββατο.. ξενυχτισμένος και κουρασμένος να σφίξει τις κορούλες του στην αγκαλιά του. Και να μας πεί τα καλά νέα.. ότι μία άλλη εταιρεία του έκανε πρόταση για δουλειά στις Σκανδιναβικές χώρες.. Τα έκανα επάνω μου απο τη χαρά μου, αλλο να τρέχουμε στη Κορέα και άλλο σε καμμιά Νορβηγία.. Ασε που και τα μεγάλα του παιδιά μπορούν να πάνε να σπουδάσουν εκεί, νέα ζωή σε πολιτισμένες χώρες.. Μέχρι χθές το βράδυ συζητάγαμε για τα πολιτικά για τις μπαρούφες που ακούγονται συνεχώς και για την άδικη αντιμετώπιση της Ελλάδος απο τους Γερμανούς. Απο την άλλη όταν δανειζόμασταν απο τοκογλύφους δεν σκεφτήκαμε ότι θα έρθει η στιγμή του λογαριασμού? Μάλλον όχι, καμμιά κυβέρνηση του τότε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν γνοιάστηκε για το ποιός θα πλερώσει τον λογαριασμό. Τώρα λοιπόν οι «εταίροι μας» προτιμούν να μας φουντάρουν, να μας πετσοκόβουν τα δάχτυλα ένα-ένα σαν παραδειγματισμό για τους επόμενους κακοπληρωτές.. Σε θέματα χρημάτων δεν υπάρχει δημοκρατία, ο τοκογλύφος θα σε πετσοκόβει λίγο-λίγο ωσπου να τον εξοφλήσεις.. Και αν εσύ αντέχεις τις κακουχίες, θα δούμε αν αντέξεις να δείς το παιδί σου να ταλαιπωρείται, να πεινάει, να αρρωσταίνει, να χτυπιέται δίχως μέλλον..

Περι δημοκρατίας..μας τα είπαν κι ΄άλλοι.. περί φασισμού, μας τα λένε τώρα.

\\\\

Παραλαβή

Τη Παρασκευή που μας πέρασε γέννησε η νύφη μου, 2 πανέμορφα κοριτσάκια. Ο τυχερός μπαμπάς δεν έχει έρθει ακόμη απο τη Κορέα, έτσι όλοι πλήν εκείνου παραλάβαμε τα μωρά. Τώρα θα τσακωθούμε για το ποιός θα τα πρωτο-περιποιείται.

Πετάω απο τη χαρά μουimages

Η κοινοποίηση

Ενα περιστατικό αληθινό.

Η εγγονή φίλης μου δουλεύει σε εταιρεία. Στο τμήμα πωλήσεων. Στέλνει και απαντάει σε γραπτά μηνύματα μέσω μέηλ 100 φορές την ημέρα. Ξέρει απο κομπιούτερ, δεν είναι πρωτάρα. Ομως γίνονται και λάθη, η τεχνολογία καμμιά φορά τα κάνει μαντάρα, και βέβαια υπάρχει και το ανθρώπινο λάθος.

Ενας πελάτης μετά απο σκληρή διαπραγμάτευση αγόρασε κάτι. Οταν έστειλαν την ευχαριστήρια απάντηση της εταιρείας για την αγορά και την είσπραξη, απο λάθος μάλλον της εγγονής κόλλησε μαζί και ένα κείμενο που έγραφε αρνητικά σχόλια για τη προσωπικότητα του πελάτη με χαρακτηρισμούς, τσιγκούνης κλπ. Εκείνη λέει ότι το γαϊδουρινό κείμενο το είχε λάβει απο μία φίλη της όταν «μιλάγανε ιντερνετικά».. Δεν κατάλαβε πώς «έφυναν μαζί» και τα δύο κείμενα. Εν τούτοις απο της εγγονής τα χέρια έφυγαν και τα δύο.

Ο πελάτης έγινε βαπόρι. Εγραψε μία επιστολή πρός τη κοπέλλα και την κοινοποίησε στην εταιρεία. Η κοπελιά (είναι γύρω στα 45, όχι τόσο μπέμπα) ζήτησε δημόσια συγνώμη. Τώρα φοβάται μην την απολύσουν. Κλαίει και οδύρεται ότι το λάθος είναι του συστήματος που μπέρδεψε τα μέηλ.

Εσείς τι λέτε ;