Γιορτές

Ηρθε το Πάσχα και πέρασε. Κάναμε αρνί στο φούρνο και κοκορέτσι, καλέσαμε και άλλες δύο φίλες μου χήρες και εκείνες σαν και μένα, σύν η Α τα 2 παιδιά της και το νέο μωρό, σύν μία φίλη της που είναι και εκείνη μόνη γιατί ο άνδρας της είναι στο εξωτερικό για δουλειά, πέρασε και η Κυριακή. Καλά ήταν γιατί υπήρχε κόσμος, ζωή στο σπίτι. Δίπλα μου και πίσω μου αισθανόμουνα τα πατήματα του Β.. ιδιαίτερα όταν τύλιγα το κοκορέτσι. Αίσθημα συντροφικότητας πρίν το τσούγκρισμα των αυγών. Επρεπε μήπως να πεθάνει για να αισθανθώ ξανά αυτό το συναίσθημα, το να είμαι δίπλα-δίπλα στο καλό μου..ένα αίσθημα που είχα να το αισθανθώ απο τους αρραβώνες μας και τα πρώτα γαμήλια χρόνια, προ παιδιών εποχές. Το περασμένο χρόνο πολύ συχνά συμπορευόμουνα με τον Β, τη ψυχή του, το φάντασμά του, όπως θές πέστε το, μύριζα τη κολώνια του (Brut  απο παλιά, τα τελευταία χρόνια έβαζε Moschino)..δεν αισθανόμουνα ανύπαρκτη..Κάτι είναι και αυτό.

Ηταν και η φροντίδα του νέου μωρού.. Ησυχο γλυκό πλασματάκι..φωνάζει μόνο για το γαλα του.. Καλότυχο νάναι!

Πέρασε και η γιορτή του γιού μου, το Σάββατο, του ευχηθηκα απο το τάμπλετ της νύφης μου.. τι σου είναι η τεχνολογία ένα κουμπί πατάς και τσούπ βλέπεις τον άλλο στην οθόνη σου. Πέρασε και δεν ακούμπησε η γιορτή γιατί ο εορτάζων ήταν χιλιόμετρα μακριά.. , με κάλεσε να πάω στη Κορέα, διακοπές λέει …χμμ ίσως το καλοκαίρι ή όποτε είναι καλός καιρός εκεί πέρα, όχι όμως τώρα, το μωρό είναι μικρό.

Πήρα πάλι τη διαχείριση της πολυκατοικίας και απέλυσα το συνεργείο καθαρισμού. Κερχελέδες, στο ίδιο νερό σφουγγαρίζανε απο το 7ο μέχρι το ισόγειο, σιχασιά. Πήρα 2 νοικοκυρεμένα κορίτσια απο την Αφρική, που καθαρίζουν καλά, αδειάζουν συχνά τους κουβάδες, τους πλένουν και μας τους αφήνουν καθαρούς σε μιάν άκρη. Απέλυσα και τον κηπουρό, όλο κλάδευε και τελικά ξεπάτωσε όλα τα φυτά, ώστε να παίρνουμε νέα.. αλητήριος. Ούστ και εσύ!. Το κήπο τον ανέλαβε ένας γείτονας που έχει κάνει το δικό του κούκλα!. Για τα ηλεκτρικά με βοηθάει ένας άλλος ένοικος που είναι ηλεκτρολόγος.. για τα έκτακτα ..θα δούμε.

Οι γενικές συνελεύσεις δεν θα έχουν τόσο γούστο χωρίς τον Β που αρπαζόταν εύκολα. Υπάρχει ακόμη ο τοιούτος παπάς.. ναί, είναι και αυτό. Να δούμε τώρα πώς θα αντέξουμε τα σεξουαλικά του άμα ζεστάνει ο καιρός και ανοίγουν τα παράθυρα.. αν και άκουσα κάτι ψιλοπαράπονα ότι κάθε που σκούζουν απο ηδονή κάποιοι πιτσιρικάδες χειροκροτάνε.. ας μαζέψει τουλάχιστον τις φωνές μιά και δεν ελεγχει τις ορμές του, Κύριε ελέησον..

Αυτά.. Αντε να καλοκαιριάσει βαρέθηκα τη μούχρα και την υγρασία. Δεν ξέρω όμως αν θα πάω μόνη μου διακοπές.. δεν παλεύεται η μοναξιά.

Μερικά «δεν»

Δεν είναι ότι γερνάω και βλέπω τα πράγματα αλλιώς, είναι που δεν βλέπω τα πράγματα όπως μου τα σερβίρουν.

ΔΕΝ καταλαβαίνω γιατί γύρω μου όλοι μαλώνουν, τρώγονται με τα ρούχα τους, οι νύφες μεταξύ τους, πές μου τι έχουν να μοιράσουν? Μου είπες/σου είπα και γκάπ γκούπ χτυπάνε τις πόρτες. Μία φαρμακομύτα μου είπε ότι το στόχος είναι ο γιός μου, ο Μάρκος μου, γιατί λέει εθεάθει να έχει γκόμενα. «Που τον είδες, μωρή, στη Κορέα?» είπα να πώ στη μιά και να την αρπάξω απο το τσουλούφι. ΔΕΝ το έκανα.. Στο διάλο

Γαβγίζει ο σκύλος του γείτονα και ΔΕΝ πάει άλλο. «Πάρτον μέσα άνθρωπέ μου, μην τον αφήνεις στο μπαλκόνι, βαριέται το σκυλί». ΔΕΝ παίρνει απο λόγια, ο ιδιοκτήτης, το χαβά του. Συννενοηθήκαμε 3 ιδιοκτήτριες όποτε τον βλέπουμε να βγαίνει απο τη πολυκατοικία, βγάζει το σκύλο βόλτα συγκεκριμμένη ώρα το πρωϊ και το βράδυ, να του πετάμε ένα ωμό αυγό. Μερικά τον πετυχαίνουν, άλλα σκάνε είτε μπροστά του, είτε επάνω στα ρούχα του.. Σκυλιάζει αλλά ο σκύλος του γελάει. Βρίζει τις σκρόφες, πατόκορφα και ο κόσμος που τον βλέπει τον περνάει για τρελλό. Σάμπως ΔΕΝ είναι?

ΔΕΝ καταλαβαίνω πώς τα δίδυμα γεννήθηκαν 7μηνίτικες όπως μας είπαν ενώ μοιάζουν να είναι 9μηνίτικες. Η το ένα θα είναι ή το άλλο. Αν είναι 7μηνίτικες πάνε θερμοκοιτίδα, αν είναι γερές και 9μηνίτικες τις παίρνουμε σπίτι. Τελικά είναι 7μηνίτικες, είναι γερές και ΔΕΝ πάνε στη θερμοκοιτίδα.. Μάλλον βλάξ είμαι. Κάτι ΔΕΝ καταλαβαίνω, φαίνεται. «Τα έχεις μπερδέψει, μάνα» λέει ο Μάρκος και μου σερβίρει το ότι είναι γερές και 9μηνίτικες. Μετά έρχεται ο άλλος μου ο γιός και λέει ότι είναι 7μηνίτικες.  Ο γιατρός λέει ότι είναι γερές και να μας ζήσουν. Η φίλη μου η Τζένη, με έβαλε μπροστά να μου πεί να κυττάω τα 2 μωρουδάκια που ήρθαν απο τον θεό και να αφήσω τις ρουφιανιές.. Και εγώ τρώω τα νύχια μου.

Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί ο γιός μου είπε στη γυναίκα του «όμορφα τα κοριτσάκια ΣΟΥ, αντί για ΜΑΣ.. και μετά είπε ότι θα τα αγαπήσει σαν να είναι δικά του.  Του τσιγγάνου τα παιδιά να είναι, εγώ θα τα μεγαλώσω.. «Ελα εδώ Μάρκο, παιδί μου. Τα παιδιά είναι δικά σας. Τι είναι αυτό που ΔΕΝ καταλαβαίνεις»?

Γελάει που όλοι ΔΕΝ καταλαβαίνουμε αυτά που καταλαβαίνουμε. Θα φύγει την άλλη εβδομάδα για τη Κορέα..στην ησυχία του.. Σε ότι τον περιμένει εκεί. Εδώ ΔΕΝ κάνω πως ΔΕΝ καταλαβαίνω..Μιά χαρά το καταλαβαίνω. Αν ζώ, θα τον ξαναδώ του χρόνου.

Καλώς τα μου!

Ηρθε ο γιός μου απο τη Κορέα το Σάββατο.. ξενυχτισμένος και κουρασμένος να σφίξει τις κορούλες του στην αγκαλιά του. Και να μας πεί τα καλά νέα.. ότι μία άλλη εταιρεία του έκανε πρόταση για δουλειά στις Σκανδιναβικές χώρες.. Τα έκανα επάνω μου απο τη χαρά μου, αλλο να τρέχουμε στη Κορέα και άλλο σε καμμιά Νορβηγία.. Ασε που και τα μεγάλα του παιδιά μπορούν να πάνε να σπουδάσουν εκεί, νέα ζωή σε πολιτισμένες χώρες.. Μέχρι χθές το βράδυ συζητάγαμε για τα πολιτικά για τις μπαρούφες που ακούγονται συνεχώς και για την άδικη αντιμετώπιση της Ελλάδος απο τους Γερμανούς. Απο την άλλη όταν δανειζόμασταν απο τοκογλύφους δεν σκεφτήκαμε ότι θα έρθει η στιγμή του λογαριασμού? Μάλλον όχι, καμμιά κυβέρνηση του τότε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν γνοιάστηκε για το ποιός θα πλερώσει τον λογαριασμό. Τώρα λοιπόν οι «εταίροι μας» προτιμούν να μας φουντάρουν, να μας πετσοκόβουν τα δάχτυλα ένα-ένα σαν παραδειγματισμό για τους επόμενους κακοπληρωτές.. Σε θέματα χρημάτων δεν υπάρχει δημοκρατία, ο τοκογλύφος θα σε πετσοκόβει λίγο-λίγο ωσπου να τον εξοφλήσεις.. Και αν εσύ αντέχεις τις κακουχίες, θα δούμε αν αντέξεις να δείς το παιδί σου να ταλαιπωρείται, να πεινάει, να αρρωσταίνει, να χτυπιέται δίχως μέλλον..

Περι δημοκρατίας..μας τα είπαν κι ΄άλλοι.. περί φασισμού, μας τα λένε τώρα.

\\\\

Παραλαβή

Τη Παρασκευή που μας πέρασε γέννησε η νύφη μου, 2 πανέμορφα κοριτσάκια. Ο τυχερός μπαμπάς δεν έχει έρθει ακόμη απο τη Κορέα, έτσι όλοι πλήν εκείνου παραλάβαμε τα μωρά. Τώρα θα τσακωθούμε για το ποιός θα τα πρωτο-περιποιείται.

Πετάω απο τη χαρά μουimages

Η κοινοποίηση

Ενα περιστατικό αληθινό.

Η εγγονή φίλης μου δουλεύει σε εταιρεία. Στο τμήμα πωλήσεων. Στέλνει και απαντάει σε γραπτά μηνύματα μέσω μέηλ 100 φορές την ημέρα. Ξέρει απο κομπιούτερ, δεν είναι πρωτάρα. Ομως γίνονται και λάθη, η τεχνολογία καμμιά φορά τα κάνει μαντάρα, και βέβαια υπάρχει και το ανθρώπινο λάθος.

Ενας πελάτης μετά απο σκληρή διαπραγμάτευση αγόρασε κάτι. Οταν έστειλαν την ευχαριστήρια απάντηση της εταιρείας για την αγορά και την είσπραξη, απο λάθος μάλλον της εγγονής κόλλησε μαζί και ένα κείμενο που έγραφε αρνητικά σχόλια για τη προσωπικότητα του πελάτη με χαρακτηρισμούς, τσιγκούνης κλπ. Εκείνη λέει ότι το γαϊδουρινό κείμενο το είχε λάβει απο μία φίλη της όταν «μιλάγανε ιντερνετικά».. Δεν κατάλαβε πώς «έφυναν μαζί» και τα δύο κείμενα. Εν τούτοις απο της εγγονής τα χέρια έφυγαν και τα δύο.

Ο πελάτης έγινε βαπόρι. Εγραψε μία επιστολή πρός τη κοπέλλα και την κοινοποίησε στην εταιρεία. Η κοπελιά (είναι γύρω στα 45, όχι τόσο μπέμπα) ζήτησε δημόσια συγνώμη. Τώρα φοβάται μην την απολύσουν. Κλαίει και οδύρεται ότι το λάθος είναι του συστήματος που μπέρδεψε τα μέηλ.

Εσείς τι λέτε ;

Αγρυπνιες

Τα βράδυα δεν κοιμάμαι, αφουγκράζομαι. Τους ήχους τις νύχτας, τους ήχους των ανθρώπων που περιμένουν να ξαπλώσουν για να μιλήσουν. Μιλάνε όταν κάνουν έρωτα, βογγάνε και χαίρονται κατά τη διάρκεια, μετά όμως όσοι δεν πέφτουν ξεροί στον ύπνο, κάτι λένε μετά. Χαχανίζουν, λένε ιστορίες με το δικό του τρόπο ο καθένας καπνίζοντας μέχρι ν’ ανάψουν ξανά ή να σβήσουν εντελώς και αγκαλιασμένοι να πέσουν για ύπνο. Τον Αύγουστο που κοιμόμουνα στο μπαλκόνι, εκμεταλλευόμενη το φυσικό air condition άκουγα αυτούς τους ήχους.. κρυφακούς τις ζωές των άλλων, θα μου πείς..ε1! κάνω και τίποτ’ αλλο για την ώρα ; θα σου απαντήσω. Περιμένοντας το μωρό και όχι τον Γκοντό, (ένα θεατρικό του Μπέκετ που είχα δεί παλιά), όχι όμως στην ίδια βάση γιατί αυτό το μωρό θα έρθει, ενώ ο Γκοντό δεν μας έκανε ποτέ τη χάρη. Περιμένω λοιπόν το μωρό της Α. που θα έρθει το Γενάρη. Α και έμαθα ποιός είναι ο μπαμπάς. Τα σκαλίσματα και τα ψαξίματα που έκανα στο σπίτι της όταν εκείνη έλειπε σε διακοπές δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, τίποτα δεν βρήκα που να αποκάλυπτε πομπές. Ετσι τη ρώτησα στα ίσα και εκείνη απάντησε ότι είναι του γιού μου το παιδί, το «φτιάξανε» όταν είχε έρθει τον Απρίλιο για τη κηδεία του άνδρα μου, για τη κηδεία του μπαμπά του..για 3 μέρες όλες κι όλες.. αρκετές όμως για να ετοιμάσουν το νέο τους Φοίνικα..πάνω στις στάχτες του παλιού. Βάρυνε η Α, είναι στον έβδομο μήνα τώρα και τη φροντίζω συστηματικά. Τα εγγόνια μου περιμένουν πώς και πώς το νέο αδελφάκι που προβλέπεται να είναι κόρη.. Αχ! Τι χαρά άλλο ένα κοριτσάκι στο σπιτικό μας, ο Μάρκος μου θα κατουρηθεί απο τη χαρά του. Θα γυρίσει στο Γενάρη πίσω γιατί τότε παίρνει την άδειά του, θα καθίσει 2-3 εβδομάδες και ίσως τότε να κανονισθεί η καισαρική της Α. Να πάρει τη κορούλα του στα χέρια του.

Ετσι περιμένω και αφουγκράζομαι.

Μύλος στη πολυκατοικία

Οταν χτίστηκε η πολυκατοικία που μένουμε ήταν πρίν 20 χρόνια. Οι οικοπεδούχοι πήραν διαμερίσματα, τα υπόλοιπα πουλήθηκαν. Μετά φτιάξανε κήπους, μπροστά μεγάλο, πίσω μικρότερο γιατί υπήρχε πυλωτή για παρκάρισμα. Το παλιό οικόπεδο είχε μία σειρά απο δένδρα τα οποία δεν κοπήκανε, τα διατηρήσανε και μετά την αποπεράτωση του νέου κτιρίου, φυτεμένα περιμετρικά ήταν 2 πεύκα μπροστά, 4 κυπαρίσσια πίσω 3 θηλυκά και ένα αρσενικό και κάτι μεγάλα φοινικοειδή στα πλαϊνά. Στη μέση έβαλαν τριανταφυλιές, γκαζόν, διάφορους ωραίους θάμνους, γιασεμιά και αγγελικούλες στα πλάγια ώστε να έχουμε φυσικό φράχτη, ιβίσκους διάφορα πολύχρωμα. Εγινε ένας ωραίος κήπος. Με τα χρόνια παρουσιάστηκαν υγρασίες στο υπόγειο πάρκινγκ, στην οροφή, τις κλείναμε, αλλά ξαναβγαίνανε ώσπου φέτος την άνοιξη να ανοίξουν σε πολλές μεριές με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουμε. Ετσι κάναμε γενική συνέλευση για να το λύσουμε..

Ηρθαν διάφορα συνεργεία και έδωσαν προσφορές και ο τότε διαχειριστής, πέταξε τις προσφορές και προώθησε έναν γνωστό του. Εχασε όμως τη διαχείριση απο τη τωρινή διαχειρίστρια, να τη πούμε κα Μαρία, η οποία έφερε δικό της συνεργείο, «αρα αυτή θα μαζέψει τις μίζες» είπε ο πρώην διαχειριστής και έπεσε ξύλο (τον έδειρε ο σύζυγος της κας Μαρίας για δεύτερη φορά φέτος).  Απο τότε ξεκίνησαν τα βάσανα και γίναμε μύλος.Αντί να κάνουν τις εργασίες το καλοκαίρι, που φεύγει ο κόσμος και που θα είχαν άνεση χώρου (γιατί έπρεπε να βγάλουν το χώμα του πίσω κήπου, να σκάψουν, να φτάσουν στη πλάκα και να δούν τι έγινε, αλλά να μη πετάξουν το χώμα γιατί μετά το τέλος της δουλειάς, θα το έβαζαν πίσω) να σωριάσουν το χώμα στη πυλωτή ή στην αυλή μιά που θα έλειπαν τα περισσότερα αυτοκίνητα, δεν το κάνανε γιατί θέλανε να πάνε διακοπές. Ετσι τώρα που άρχισαν τα σχολεία και όλοι είναι στο πάγκο τους, άρχισαν τα σκαψίματα. Οσοι είχαν αγοράσει θέσεις πάρκινγκ στη πυλωτή δεν μπορούσαν να παρκάρουν γιατί εκεί σώριασε το συνεργείο το χώμα που βγάλανε.. και θύμωσαν και άρχισαν οι καταγγελίες.. Επίσης τα οικονομικά όλων μας είναι σε κακή κατάσταση λόγω των περικοπών και δεν μας περισσεύουν να πληρώνουμε  30+ ευρώ το μήνα τον κ Πανάκριβο.

Αλλη γενική συνέλευση η νέα διαχειρίστρια να ωρύεται οτι βάσει συνελεύσεως επελέγει το συνεργείο (που είναι και βαφτισιμιός σου, λέει ο ένας)  και τι να το κάνω το χώμα και που θα το βάλει το χώμα (θα σούλεγα τώρα της λέει άλλος), αντί να δώσει τόπο στην οργή κάθεται και χαλιέται απαντώντας στο κάθε ένα πνευματικά ανάπηρο συγκάτοικο, αρπάζεται και έχουμε καυγά. Επεμβαίνει και ο παπάς που ήταν διαχειριστής παλιά αλλά που τον έδιωξε πυξ λάξ και βγάζει κάτι άπλυτα στη φόρα, οπότε τρώει και το μπερντάκι του απο τον άνδρα της κυρά-Μαρίας, καλείται το 100, έρχονται 2 νέα παιδιά και κάνουν χάζι το γενικό ξεμώραμα.

Αρχισαν τα σκαψίματα πρίν 10 μέρες.. κομπρεσέρ όλες τις ώρες, εκτός 3-5 μμ. να σου φεύγει το κεφάλι. Συνεργείο ανέλαβε τη δουλειά ένας μαύρος (όχι νέγρος, εννοώ κακομοίρης) δουλεύει μόνος του…τι να σου κάνει. «Επίτηδες το κάνετε» φωνάζει η Σουβλίτσα του κάτω ορόφου, στη διαχειρίστριας «για να τρέχουν τα μεροκάματα και οι μίζες και να πληρώνουμε, σκατούλα»! «Που θα μου πάς, την απειλεί ο 6ος, μαύρη θα σου κάνω κάθε μέρα την απλωμένη μπουγάδα σου, όλο χώμα». Η διαχειρίστρια έστειλε εξώδικο σε όλους όσους χρωστάνε κοινόχρηστα απο πέρυσι.. οι διαξιφισμοί συνεχίζονται.. οι αστυνομικοί γελάνε..μας μάθανε πιά..

Ηθελα να ξερα αν παντού σε όλες τις πολυκατοικίες γίνονται τέτοια ευτράπελα ή μόνο εμείς έχουμε το προνόμιο.